Այսօր շատ մեծահասակներ փորձում են հեքիաթներն ավելի «փափուկ» դարձնել․ հանում են մահ բառը, տխուր դրվագները, փոխում ավարտը՝ կարծելով, թե այդպես կպաշտպանեն երեխային ծանր ապրումներից։
Սակայն հենց հեքիաթն է օգնում երեխային անվտանգ ձևով հանդիպել վախին, կորստին, անարդարությանը, քաջությանը և հույսին շատ փոքր չափաբաժիններով և երեխայի հոգեկան ապարատում ձևավորվում է այդ զգացողություններն ու զգացմունքներն ունենալու փորձառություն` ձևավորելով դրանց համար նաև պաշտպանական մեխանիզմներ:
Երեխան այդ զգացումները չի ապրում իրական կյանքում, այլ՝ հեքիաթի սիմվոլիկ աշխարհում։ Այդ պատճառով էլ հեքիաթները դարեր շարունակ կարևոր դեր ունեն երեխայի հուզական զարգացման մեջ։
«Մարդուկ-Ջարդուկ»-ը հենց այդպիսի պատմություններից է։ Սա պարզապես սիրո մասին պատմություն չէ։ Այն պատմություն է սեփական արժեքներին հավատարիմ մնալու, խիզախության և դժվարությունների միջով անցնելու՝ առանց ինքդ քեզ կորցնելու մասին։
Երբ երեխան պարզապես չի լսում հեքիաթը, այլ դառնում է դրա մասնակիցը՝ բացում է էջերը, գտնում է հերոսներին, փակցնում է կպչանները, նորից ու նորից վերադառնում սիրելի դրվագներին, պատմությունն ավելի խորն է ապրում և յուրացնում։
Հենց այդ գաղափարով էլ ստեղծեցինք «Մարդուկ-Ջարդուկ» կպչաններով գիրքը։
Այն չի փոխարինում հեքիաթի ընթերցանությանը։
Այլ օգնում է, որ երեխան սիրի գրքերը, ցանկանա նորից վերադառնալ դրանց և գրքի հետ առաջին հանդիպումը դառնա կենդանի, հետաքրքիր ու հիշվող։
